In deel I en deel II  van deze reeks is gekeken naar welke kritieke taken alle militairen, ongeacht wapen of dienstvak, uit te voeren hebben. Aansluitend is klimmen en klauteren en het verplaatsen te voet of lopen met bepakking besproken. In dit deel kijken we verder naar de taak tillen en dragen.

In militaire werkzaamheden komt tillen en dragen in veel verschillende vormen voor. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het laden van artilleriegranaten van 18 tot 40 kg, het verplaatsen van een gewonde op een brancard, het beladen van voertuigen, het stapelen van zandzakken, etc. Deze taken variëren in duur en gewicht, aantal personen dat erbij betrokken is en tilhoogte, wat het lastig maakt hier een algemene modus in te vinden. Bekend is wel dat de meeste verplaatsingen met materiaal minder dan 50 meter zijn en het materiaal 40 kg of minder weegt. Zwaardere materialen worden samen met anderen gedragen waardoor de last verdeeld wordt.

Fysiologische belasting van tillen en dragen
Tabel 8 geeft een indruk van het energieverbruik tijdens til- en draagactiviteiten. Hierin is te zien dat de belasting hoger is als het te tillen gewicht of de frequentie hoger is.

Het zuurstof verbruik tijdens het tillen en dragen kan worden geschat aan de hand van onderstaande formule:

Zuurstof verbruik tijdens dragen kan worden geschat met de formule:

Beide formules bevestigen dat het te tillen gewicht in relatie tot het eigen lichaamsgewicht, de afstand en de frequentie van invloed zijn op het zuurstof verbruik.

Evaluatie tillen en dragen
Om te kunnen bepalen of militairen in staat zijn materialen te tillen en dragen zijn verschillende protocollen ontwikkeld:
1. One Repetition Maximum (1RM) box lift
Hierbij moet een deelnemer steeds zwaardere munitie kisten op een plateau leggen. Meest heeft dit plateau de hoogte van de laadklep van een vrachtwagen. Het laatst getilde gewicht geldt dan als 1RM van deze test.

2. Herhaald tillen
Bij deze test moeten deelnemers een vast gewicht zoveel mogelijk omhoog tillen in een bepaalde tijd, of andersom een vast aantal herhalingen in een zo kort mogelijke tijd.

3. Progressieve til test
Deze vorm is een combinatie van de eerdergenoemde varianten. Hierbij start een deelnemer met 12 kg. Deze moet gedurende 1,5 minuut 9x op een plateau van 1,45 m worden getild. Vervolgens wordt het gewicht na elke 1,5 minuut met 4 kg verhoogd tot een maximum van 56 kg. Gemiddeld tillen mannen maximaal 52 kg en vrouwen 32 kg tijdens deze test.

4. Progressieve jerry can loop
Hierbij legt de deelnemer met 2 jerry cans,  van 15 kg per stuk, een parcours van 90 meter heen en 90 meter terug (=totaal 180 meter) af in 2 minuten. Elke keer dat dit gelukt is, worden de jerry cans met 4 kg verzwaard tot een maximum van 35 kg. Gemiddeld leggen mannen dit parcours binnen de tijd af met maximaal 27 kg en vrouwen met 19 kg.

5. Stapelen van zandzakken
Deelnemers verplaatsen 16 zandzakken van 20 kg per stuk, over een afstand van 10 meter. Het is toegestaan 2 zandzakken per keer mee te nemen, zie Figuur 2. Gemiddeld doen mannen hier 1 minuut en 42 seconden over en vrouwen 3 minuten en 12 seconden.

Figuur 2 verplaatsen en stapelen van zandzakken

6. Slepen van een pop
Volgens Amerikaanse doctrine weegt de gevechtsuitrusting 37,5 kg en een gemiddelde soldaat 85 kg. Een gewonde soldaat zal dus gemiddeld 123 kg wegen. Om het slepen van een gewonde te evalueren is een pop ontwikkeld die 123 kg weegt. Deze wordt over een afstand van 15 meter gesleept, waarbij wordt bijgehouden hoe lang de deelnemer hierover doet.
Mannen hebben hier gemiddeld 13 seconden voor nodig en vrouwen 34 seconden.
Opmerking bij deze evaluatiemethode is dat de ondergrond van invloed is op de hoeveelheid kracht die moet worden geleverd. Asfalt geeft meer wrijving ten opzichte van kunstgras, tapijt of een rubber sportvloer. Bovenstaande resultaten zijn verkregen met een opstelling zoals in Figuur 3 afgebeeld op een rubber vloer. Wil je zelf nagaan hoeveel kracht er voor het te verslepen gewicht nodig is, kan er gebruik worden gemaakt van de Rock exotica enforcer dynamo meter die op de meeste sportgroepen te vinden is bij het Werken Op Hoogte materiaal. Omdat de meeste oefenpoppen 80 kg wegen, kan deze ook worden gebruikt om te bepalen of een gewichtsslee, die ook op de meeste sportgroepen te vinden zijn, kan worden gebruikt voor deze test.

Prestatie bepalende factoren tillen en dragen
Militairen met een grotere vet vrije massa hebben een hogere score op de 1RM box lift test. Verder zijn sporttesten als de isometric mid thigh pull (IMPT), isometric back extension, hoogte en verte sprong en aantal push ups in 2 minuten, voorspellend voor 1RM box lift prestaties. Hierbij geldt voor alle sporttesten: hoe beter de score hoe hoger de 1RM box lift.
Met deze informatie zijn ook verschillende formules ontwikkeld om de 1RM box lift te schatten aan de hand van vetvrije massa of lichaamsgewicht (1):

Dragen van een 34 kg zware krat over een afstand voor 5 minuten lang kon het beste worden voorspeld aan de hand van de tijd op een 2400 meter prestatie loop, vetvrije massa en verte sprong (1). Dragen van zandzakken van 20 kg had een middelmatige correlatie met kracht- en poweroefeningen als hexbar deadlift, seated med ball throw en IMPT.

Voor het slepen van een pop van 123 kg werden sterke correlaties gevonden met power oefeningen als de seated med ball throw, IMPT, Backward Overhead Medball throw (BOMT) en matige correlaties met verte sprongen en 300 meter sprint.
Bovenstaande laat zien dat lichaamssamenstelling en dan vooral de vetvrije massa een belangrijke voorspellers zijn voor het tillen van objecten. Voor het dragen zijn naast lichaamssamenstelling, uithoudingsvermogen, power en maximaal kracht in het onderlichaam van invloed.

Door het verhogen van de (maximaal) kracht, spiermassa en uithoudingsvermogen van militairen, zullen dezelfde til- en draagtaken relatief makkelijker worden. Hierdoor zijn de werkzaamheden minder vermoeiend en neemt het risico op blessures af.
Daarnaast kan een goed uithoudingsvermogen bijdragen aan het langer volhouden van til- en draagtaken, waardoor militaire operaties langer voortgezet kunnen worden. Ook kan een gevarieerd trainingsprogramma voor militairen bijdragen aan de algehele gezondheid, levensduur en daardoor een verlaging van medische kosten met zich meebrengen.

Afsluiting
Dit was het derde artikel over kritieke militairen taken in het vierde en laatste deel worden graven en vuur en beweging verder besproken.

Referenties
1. Jaenen S, van Dijk J. Optimizing Operational Physical Fitness. 2009.

Publicatiedatum: 10 juli 2026