Vorige week plaatsten we al een eerste In Memoriam over Ad Stuurop, maar die was qua inhoud relatief kort. Binnen de redactie was er weinig bekendheid over Ad.
Richting de uitvaart vergaarden Peter Rommelse, Ad Derksen en Rudy Dominicus (die onderstaande speechte) wel veel kennis en informatie over de carrière van Ad samen. Wat tezamen met een leuke anekdote een mooi beeld van Ad Stuurop opleverde.

Uitloper
Ad ging als 17- jarige, nadat hij een kantoorbaantje had gehad, dat hem absoluut niet beviel, samen met een jeugdvriend werken bij Defensie. Direct na de opleiding werd hij wachtmeester bij de cavalerie.
Na enige tijd wilde hij graag werken bij de LO&Sport, en werd hij in Hooghalen omgeschoold naar LO&sportinstructeur en diende de rest van zijn diensttijd bij de LO&Sportorganisatie.
Zoals gewoonlijk heeft ook hij na zijn omscholing op verschillende LO&Sportgroepen in verschillende rangen gewerkt.
Vaak ergens op de Veluwe: ’t Harde en Wezep, collegae die destijds met hem werkten prijzen hem om zijn gedrevenheid bij badminton, foppen (voetbal met softbal), skiën, schaatsen en schermen.
Maar ook werkte hij 2 jaar in Langemannshof, waar hij intern was en hetgeen een zware periode voor hem en zijn gezin was.
Op de Bernhardkazerne werkende werd hij, na een selectie en op basis van verdienste bevorderd tot uitloopofficier in de rang van eerste luitenant.

Ritmeester
Op de Oranjekazerne in Schaarsbergen, toen Hans Speelman met pensioen ging, kwam al snel de naam van Ad Stuurop in het geruchtencircuit. Een vreemde eend in de bijt want Ad kende 11 LMB totaal niet. Echter, zoals gezegd was Ad uit de categorie uitloper. Als onderofficier doorliep hij alle rangen op verschillende werkplekken, had dat uitstekend gedaan en dat mondde uit in een officierschap.
DE LO&Sportgroep Oranjekazerne was destijds de grootste van de KL, altijd ergens tussen de 30 en 40 LO&Sportinstructeurs. Was geformeerd met beroeps personeel ipv dienstplichtigen. En had een andere inzet van eenheden: all over the world met een andere taakstelling dan de traditionele.  Gevolg daarvan was:
- klim- en alpine expertise was benodigd en ook de Militaire Zelf Verdediging veranderde ingrijpend;
- Opleidingen in het buitenland om benodigde expertise instructeurs te verwerven;
- Uitzendingen waar ook ter wereld, ook voor LO&Sportpersoneel
Een plek met veel uitdagingen voor een Commandant maar, Ad, die bekend stond als een zeer loyale, punctuele, kritische collega die altijd gedreven was, pakte zijn kans, ging naar de Oranjekazerne en werd bevorderd tot kapitein. Niks Kapitein, zei Ad dan, ik ben Ritmeester van de Cavalerie. Waarmee hij maar aan wilde geven dat de Cavalerie nog steeds een plekje in zijn hart had.

KOS/SOK
Ad was een goede luisteraar. Hij ging er rustig voor zitten of we wandelden ff een rondje voetbalveld of pakten een bankje ergens op de accommodatie waarbij Ad dan altijd ff een sjekkie rookte of een bakkie koffie mee had. Luisteren, geen commentaar geven, doorvragen om daarna de tijd te nemen om er rustig over na te denken. Soms nog wat meer informatie inwinnen om vervolgens een besluit te nemen. De rust was welkom in de heksenketel van al die sportinstructeurs die overal in Europa aan het werk waren. Vanuit de rust ook relativerend of een scherpe opmerking maken en vragen te stellen aan betrokkenen ‘moet dat nu echt zo of….?’
Belangstellend bezocht hij regelmatig lessen en oefeningen. Als hij daar iets van vond, besprak hij dat altijd met betrokkenen. Soms piste er een instructeur buiten de pot en daar had AD dan het KOS/SOK voor: Klop op Schouder in het openbaar met de groep maar Schop onder Kont bij een gesloten deur van de C/LO-sportgroep. Dus als de deur dicht was: vooral niet naar binnengaan.

Betere kleding
Ad was betrokken. Hij stond voor zijn mensen en hun welzijn. Er werd nogal eens geklaagd door externen over het feit dat de LO&Sportinstructeurs van de OK bij Klim – en Outdoor-activiteiten afwijkende schoenen en Goretex kleding droegen. Bij navraag door Ad werd er uitgelegd wat de redenen daarvoor waren. Hij zei daar dan verder niets over maar ging wel op de achtergrond aan het werk. Gevolg was dat Ad met iemand uit de staf LO&Sportorganisatie de eindoefening voor de rode Baret in Nideggen in januari bezochten. Het toeval wil dat in die week het alleen maar leek te regenen, stormen en zelfs sneeuwen. Ad en de stafofficier in hun KL-outfit waren door en door nat en koud, ze sliepen zelfs bij Joseph bij -7 in de trein in hun KL-slaapzak. (Koelkast volgens Mark Jansen.) Ze begrepen direct wat de noodzaak was van goed, waterdicht schoeisel en Goretex kleding bij de uitvoering van hun werk. Bij terugkeer op de OK werd er alleen maar gesproken over de tevredenheid van C-Schoolbat 11 LMB. Over de kleding werd geen woord gesproken. Maar na een paar maanden werden er plotseling kledingpakketten geleverd voor LO&Sportinstructeurs OK en was het dragen van deze kledingstukken tijdens oefeningen geen issue meer. Ad vond het geweldig dat hij op deze wijze kon bijdragen maar zou zijn verdienste nooit claimen.
Na de uitzendingen LO&S personeel in ’93, ’94 en ‘95 was de opvang en terugkeer van het uitgezonden personeel een extra uitdaging. Wat moet je doen wanneer medewerkers vastlopen na hun uitzending?  Hoe kunnen wij ze het beste helpen met de verwerking van…….?
We hadden daar geen ervaring mee.

Goed luisteren, relativeren, rekening houden met het afwijkende gedrag, instanties inschakelen. Ad leidde veel van dat alles in goede banen.
Zijn eigen uitzending als waarnemer in Bosnië was pas na zijn plaatsing op de OK. Dat was voor hem en het thuisfront een heftige ervaring. Helaas kon hij die eigen kennis en ervaring op de OK niet inzetten anders had hij dat zeker gedaan.
Ad, bedankt dat we samen dit deel van je levenspad hebben mogen lopen. Ik wens je een goede reis.”

Voetbal
Naast zijn militaire loopbaan was Ad ook gedurende vele jaren docent bij de KNVB en verzorgde trainersopleidingen. Daar kwam hij ook weer verschillende (oud) collega’s tegen o.a. Jan Kasper en Ad Derksen. Hij is ook als trainer werkzaam geweest bij verschillende amateurverenigingen. O.a. Urk en Hattoheim (Hattem).
Onderstaande anekdote van William Verploegen past goed bij dit onderwerp.

‘Mijn herinnering aan Ad Stuurop was het fanatisme waarmee destijds het OCC (het Opleidings Centrum Cavalerie op de Bernhardkazerne) deelnam aan de sportkalender activiteiten. Zo ook in de beginjaren `90 aan het KL kampioenschap Veldvoetbal. Toen had je nog voorrondes waarbij uiteindelijk 20 teams streden om het KL kampioenschap. Het OCC was destijds de gedoodverfde favoriet. (Binnen hun team hadden ze het maximaal toegestane LO&Sportinstructeurs, waaronder o.a. Brugt Bergsma, Max Sibbald).

Onder leiding van Ad Stuurop deden ze er alles aan om te winnen. Er werd vooraf getraind en er was een heel begeleidingsteam rondom dat team. Er was een eigen verzorger en fysiotherapeut vrij gemaakt om er alles aan te doen om dat toernooi te winnen. Spelers werden tijdens dit toernooi van opleidingen en of oefeningen gehaald om zo sterk mogelijk voor de dag te komen. Wij hadden de eer om met het VOC (Verbindings Opleidings Centrum Ede), de finale tegen het OCC te mogen spelen. In de voorrondes had het OCC alles gewonnen. Het zou dus een appeltje eitje worden. Destijds C-OCC en zijn plaatsvervanger stonden naast Ad het team luid aan te moedigen. Tijdens de finale had ik maar 1 wisselspeler en was ik in mijn eentje de trainer, leider, verzorger en de fysiotherapeut. Voor ons was het een leuk dagje uit en we keken wel hoever we kwamen.
We hadden het zwaar en kwamen in het begin van de wedstrijd een paar keer goed weg.  Uit een spaarzame counter kwamen we op een 1-0 voorsprong.

Ad links onder (geknield) als voetballer in een militair team tijdens het KMC toernooi

Vanaf dat moment heb ik als trainer en verzorger, samen met mijn team, alles uit de kast gehaald om de overwinning over de streep te trekken. Ik denk dat ik met mijn waterzak meer meters heb afgelegd dan welke speler dan ook. In het kader van tijdrekken hadden veel spelers van ons team krampen en ander soort `blessures`.
Dit tot grote ergernis van het gehele begeleidingsteam en voetbalteam OCC o.l.v. Ad Stuurop. Wat waren ze fanatiek en boos op ons. Uiteindelijk wonnen wij en kwam Ad na afloop een hand geven om te feliciteren. Hij was gespeeld boos. Hij zei: `Wat zijn jullie irritant zeg, maar wel slim. Ik had als trainer exact hetzelfde gedaan ...`

Publicatiedatum: 20 mei 2026