Na 3 jaar maar eens met Paul Lindeboom contact gelegd om weer geautoriseerd te worden op de digitale LO& Sport omgeving. Dit moment greep Paul meteen aan om mij te vragen een stukje te schrijven over mijn plaatsing hier op Curaçao. Aangezien het laatste artikel door Raffaele Salvi zo’n 8 jaar geleden was, werd het weer eens tijd. Ik ben de beroerdste niet, dus daar gaan we..

Bij het begin beginnen.. Zo’n 12 jaar geleden is de eerste LO& Sport collega hier begonnen als Sr IBT trainer, Raffaele Salvi dus… Zelf toen niet goed opgelet en nooit van deze mogelijkheid gehoord. Later toch maar eens in mijn belangstelling gezet en uiteindelijk, niet zonder slag of stoot, hier terecht gekomen. Spannend, een matige SA (Situational Awareness) maar zin in…

Spannend was het zeker, na de algemene INI en specifieke Opleiding Docent Gevaars Beheersing (ODGB) moest ik er klaar voor zijn. Deels waar, maar lesgeven aan DBBO collega’s met soms meer dan 30 jaar IBT ervaring is wel wat anders dan het geven van een WOD-je of een ski les op de Steinplatte..

Geen idee waar we met het gezin terecht zouden komen, wij waren zelfs nog nooit op Curaçao geweest... De eerste keer hier, vermoeid na de lange reis, ’s avonds laat, geen bereik/navigatie, terecht gekomen in een ‘mindere’ wijk, boodschappen gedaan bij een Chino (Chinese, meestal niet al te strakke/frisse supermarkt) kwamen de eerste tranen bij onze oudste dochter… moet ik hier gaan wonen..?

Het begin was dan ook zeker niet altijd makkelijk. Alles is nieuw/anders: ander land/cultuur, andere organisatie, andere functie, andere scholen, ver weg van familie en vrienden. Tel daar bij op dat er het eerste jaar 5x een erehaag is geweest voor gevallen collega’s of gezinsleden daarvan. Kortom, bij het zien van de foto’s lijkt het geweldig hier maar dat is het natuurlijk niet altijd.
Na enige maanden gelukkig goed gewend geraakt als gezin. De kinderen zijn snel aangepast, mijn vrouw (door het sporten) in contact met andere mensen gekomen en zelf goed mijn weg gevonden in de IBT/DBBO/KMAR/MARNS wereld.

Nu heb ik er beeld bij dat niet iedereen weet wat DBBO precies doet, dat wist ik immers een aantal jaar geleden zelf ook niet. Hier kan ik inmiddels wel een hele presentatie over houden, maar laat ik het simpel houden. Kortweg: een combinatie van toegangscontrole/(gewapende) interventie en patrouillegang. Dit gedurende 24/7 op alle militaire complexen/objecten. In CARIB wordt DBBO hierin ondersteund door de Curaçaose en Arubaanse Militie (samen CARMIL).
Hiervoor moet men getraind en gecertificeerd zijn, waarvoor dan weer de (verplichte) IBT momenten zijn. Hier ben ik voor verantwoordelijk op Curaçao en Aruba.

Mijn werkzaamheden bestaan uit het plannen/organiseren/uitvoeren van het IBT programma, met alle daarbij behorende regel zaken (materiaal/locaties/vervoer/…) en hierover verantwoording afleggen naar de Commandanten.
Helaas lijkt CLAS deze functie momenteel  niet te kunnen/mogen/willen vullen. Erg jammer omdat (in tegenstelling tot KMAR/KM/DBBO) het erg moeilijk is hier terecht te komen. Hopelijk in de toekomst wel weer..

Het is hier vroeg beginnen, vroeg klaar dus voldoende mogelijkheden om actief (of juist helemaal niet actief) bezig te zijn. Wat dat betreft heel veel op/onder/aan het water geweest, maar ook zo’n beetje elke meter van het eiland gezien. Klinkt suf, maar elke week met een clubje wandelen/hiken. Hierdoor veel van het eiland gezien en weer andere (ook niet defensie) mensen leren kennen. Daarnaast bbq-en, happy hours, padellen, golfen, volleyballen en zelfs een cursusje salsa dansen gevolgd.. niet echt stil gezeten dus.

Terugkijkend, ondanks ups&downs een hele mooie/leerzame tijd hier gehad zowel persoonlijk maar zeker als gezin. We zijn blij binnenkort weer terug naar Nederland te gaan, maar het was een avontuur om nooit te vergeten.

Publicatiedatum: 16 maart 2026