Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 

VOORZITTERSWISSELING:
JAN VAN DEN DOOL STOPT, JEROEN VELDERS START

Door Wil Maaswinkel

 

Commando-overdracht mei 2019

De eerste voorzitter van "Vrienden LO&Sport" de Luitenant Kolonel Jan van den Dool heeft op 17 juni 2019 (na zes jaar) zijn voorzitterschap overgedragen aan de nieuwe Commandant LO&Sportorganisatie Luitenant Kolonel Jeroen Velders. Een goed moment voor de redactie om:
* met de vorige voorzitter terug te kijken,
* met de nieuwe voorzitter vooruit te kijken,
* u wat wijzer te maken over het waarom, hoe en wat van "Vrienden LO&Sport".


Dus interviewen we zowel de oude als de nieuwe voorzitter.

Inleiding
De website van de LO&Sportorganisatie www.fitforaction.nl trekt maandelijks circa 1500 bezoekers. De 20 LO&S nieuwsbrieven per jaar, worden verstuurd naar ruim 900 mailadressen. De teller van de website www.sportcommissie.nl stond op 18 juni op 253.250 bezoekers. De digitale Zandloper komt zes maal per jaar uit en legt veel van de historie van de LO&Sportorganisatie en de vrienden vast. En tot slot: “Vrienden LO&Sport” werkt nauw samen met onze Veteranenvereniging.
Niet iedereen realiseert zich dat dit kan door de inzet van collega's en oud-collega's (vrijwilligers) en doordat de "Stichting Vrienden Dienstvak LO&Sport” activiteiten faciliteert.
In juni 2013 is de stichting ‘’Vrienden Dienstvak LO&Sport’’ opgericht. Aanleiding voor de oprichting  waren bezuinigingen die het uitgeven van ‘’De Zandloper’’ (het vak- en informatiebulletin voor de LO&Sport) onmogelijk maakten. Communicatie is echter een succesfactor voor organisaties. Zeker voor organisaties die verspreid over het hele land werken. De digitale oplossing werd www.fitforaction.nl !

Maar de founders van de stichting hadden een visie die ambitieuzer was. Zij vonden dat het Dienstvak LO&Sport, net als Regimenten en Korpsen, rijp was voor een Dienstvak Stichting.

Interview met Luitenant Kolonel Jan van den Dool

Jan in zijn laatste minuten als Cdt LO&Sport


Jan, jij hebt in 2013 heel daadkrachtig gereageerd toen duidelijk was dat de LO&Sportorganisatie niet verder kon met het uitgeven van de Zandloper. Als ik goed ben geïnformeerd, lag er binnen de kortste keren een concept oprichtingsakte en heb je de kosten die moesten worden gemaakt voorgeschoten. Waarom was je zo gemotiveerd om de stichting op gang te helpen?

Groepsbinding en eenheidsbinding zijn in mijn ogen voor iedere (militaire) organisatie belangrijk. Elkaar ondersteunen en oog hebben voor elkaars lief en leed, of het nu bij het werk is of privé geeft die binding. We mogen trots zijn op het werk dat we doen en trots zijn op onze LO&Sportorganisatie. Dat geldt voor de mensen die er nu werken, maar ook voor wie er gewerkt hebben. Weten wat er in de organisatie gebeurt, leren van elkaar, oog hebben voor wat er met de mensen gebeurt - ook als ze de organisatie verlaten hebben - hoort daarbij. Successen met elkaar delen en elkaar ondersteunen als het wat minder gaat. Trots zijn op het resultaat van jouw werk, trots zijn op jouw collega’s en trots zijn op jouw organisatie. Communicatie is daarin een sleutel en de Zandloper was daarin heel belangrijk. Dat die zou verdwijnen was voor mij onbestaanbaar. Dat was voor mij een belangrijke reden om de Stichting op te richten. Tegelijkertijd hebben we gemoderniseerd en is de Zandloper een website en een digitaal magazine geworden.

Jan, als ik de doelstellingen van de stichting lees spreekt daar veel ambitie uit. Er ligt een duidelijk accent in de doelstellingen op saamhorigheid, kameraadschap en welbevinden van medewerkers en oud-medewerkers van de LO&Sport. Ook korpsgeest en traditie worden genoemd. Kun je toelichten waarom daarvoor gekozen is?

Dat het welbevinden van de medewerkers bovenaan staat lijkt me logisch. Zonder dat kun je nooit een kwalitatief hoogstaande organisatie hebben. Saamhorigheid en korpsgeest ondersteunen dat welbevinden. Saamhorigheid en verbondenheid, oftewel korpsgeest, zorgt ervoor dat mensen aandacht voor elkaar hebben en er voor elkaar zijn.
Die verbondenheid met de eigen organisatie en met elkaar, trots zijn op het gezamenlijke resultaat, dat geeft steun en voldoening. LO&Sportpersoneel heeft vaak ook binding met de eenheid waarvoor ze de fysieke en mentale training verzorgt. Ook daar kunnen we trots op zijn, maar voor mij als Commandant was de binding met de eigen (eenheid) LO&Sportorganisatie belangrijker.
Sport is niet direct operationeel, je moet altijd de meerwaarde aantonen. Ons resultaat is vaak pas op langere termijn zichtbaar. Ook als de sport verwaarloosd wordt, ziet men de gevolgen pas op langere termijn. Zo is het ook met het korpsgevoel en de groepsbinding. Je gaat het belang beseffen als je de positieve kracht ervan ervaren hebt.
Korpsgeest en groepsbinding helpen bij het samenwerken en samenwerken geeft kwaliteit. Openstaan voor elkaars ideeën en samenwerken, dat zijn doelstellingen voor de innovatieve LO&Sportorganisatie. We hebben de kwaliteiten als LO&Sportorganisatie, maar net als bij het sporten: aan de top komen is lastig, aan de top blijven is lastiger. Daarom zijn innovatie, samenwerking en korpsgeest voor mij altijd belangrijk.

Jan tijdens de Golfdag


Jan, hoe kijk je terug op wat is bereikt in de eerste zes jaar. Waar ben je tevreden over en wat is tegengevallen?


Ik denk dat we trots mogen zijn op de Stichting zoals die er nu staat. We hebben een aantal actieve actief dienende bestuursleden en we hebben een aantal zeer actieve oudgedienden. Natuurlijk moet dat nog verder doorgroeien, maar dat vraagt geduld.
We mogen heel blij zijn met Paul Lindeboom, die enorm veel doet voor de site en heel veel artikelen aanlevert die uiteindelijk ook in de Zandloper komen. Ik ben ook blij dat Richard Wichhart elke keer weer met al die artikelen een mooie Zandloper samenstelt. Gelukkig zijn er ook andere mensen uit de LO&Sport die meedenken en artikelen aanleveren, maar dat is tevens een punt dat nog wat tegenvalt. Er gebeurt zo veel moois in onze organisatie, maar men vergeet regelmatig om even een kort berichtje hierover te schrijven.
Wat voor mij heel belangrijk is, is dat de site en Zandloper een ondersteunende rol hebben bij de informatievoorziening bij het overlijden van (oud-)LO&Sporters, zoals recentelijk nog Tiny van Kuijk. Door de ondersteuning van m.n. de site kunnen we heel snel mensen informeren. Ook het bestand met e-mail adressen, dat de Stichting beheert, is hierbij van grote waarde.
Ik probeer zelf ook elk jaar mee te doen aan de altijd succesvolle LO&Sport Golfdag, dit jaar alweer de zesde editie. Ik had graag nog wat meer evenementen gehad, maar bv de Hondendag en de Buitendag trokken te weinig deelnemers. Ook voor dit jaar heeft de Stichting weer mooie ideeën, hopelijk gaan die meer succes geven.
Verder is het natuurlijk mooi om te zien dat er steeds meer ‘traditie-evenementen’, samen met de LO&Sportorganisatie, zelf opgetuigd worden.

De jaarlijkse Dienstvakdag, dit jaar al de 15e, met altijd het informatie-programma voor oudgedienden. Daarnaast de Dienstvakmars en het Dienstvaklied, die wat mij betreft nog veel meer mogen gaan leven. En als laatste ontwikkeling de Veteranenvereniging en de deelname aan het Veteranen-defilee.
De Veteranenvereniging is met hulp van de Stichting opgericht en ik denk volkomen terecht. Ons LO&Sportpersoneel wordt vaak met een eenheid uitgezonden, maar ook op solitaire functies. Het is wat mij betreft heel belangrijk dat we een opvangnet hebben voor iedereen die mogelijk nog een keer in de problemen komt door zijn uitzending. We zijn een familie die aandacht heeft voor iedere familielid dat tegen problemen aanloopt, zeker als die ontstaat door het werk dat je voor de LO&Sportorganisatie hebt gedaan.
Door de spreiding van onze LO&Sportorganisatie is het voor de Stichting lastig om mensen bij elkaar te krijgen. Het maakt tegelijkertijd duidelijk hoe belangrijk die Stichting is voor het promoten van groepsbinding en korpsgevoel. Ik hoop dat de Stichting dat goede werk nog vele jaren voortzet en uitbouwt!

Interview met Luitenant Kolonel Jeroen Velders Bc. EMSD

Jeroen als kersverse Cdt LO&Sport

Jeroen, heb jij (geplaatst buiten de LO&Sportorganisatie) wat meegekregen van wat er met de stichting gebeurde? Op welke wijze bereikte informatie over de LO&Sportorganisatie je?

Natuurlijk heb ik meegekregen dat er een geweldig initiatief werd gelanceerd, door zeer persoonlijke ondersteuning van mijn voorganger. Ergens is een beeld ontstaan dat ik als rechtgeaarde Dienstvakker het contact verloren had met het Dienstvak en de LO&Sportorganisatie, niets is echter minder waar! De Zandloper, als digitaal medium, en de Facebookpagina’s staan in mijn vriendenlijst dus deze informatie is heel snel bij mij binnengekomen. Een mooi initiatief dat, gezien de Stichtingsdoelstellingen, heel adequaat wordt ingevuld. Het bindt hen die deel uit maken van onze grote familie op elke gewenste wijze! Chapot voor de eerste bestuursleden, en met name lkol Jan van den Dool (met zijn ‘stap voorwaarts’ op eigen kosten). Na de eerste, soms stormachtige, periode hebben jullie bewezen wat de meerwaarde van de Stichting is! Wij (als collectief Dienstvakkers LO&Sport) zijn jullie daarvoor enorm veel dank verschuldigd.

Was je verrast toen je hoorde dat er (min of meer) werd verwacht dat je naast je functie als Commandant ook het voorzitterschap van de stichting op je zou nemen? Heb je je al een beetje kunnen verdiepen in wat de stichting inhoudt?

Ik was niet verrast. De Hand Over Take Over (HOTO) met lkol Jan van den Dool had mij geleerd dat het commando over de LO&Sportorganisatie tevens impliceerde dat ik Dienstvakoudste zou worden, voorzitter Personeels Advies Raad (PAR) LO&Sport, voorzitter van de Vereniging Veteranen LO&Sport en tevens voorzitter van de Stichting van Vrienden van het Dienstvak LO&Sport. Een hele volle agenda dus! Daardoor werd het geheel alleen maar interessanter en uitdagender voor mij. Ik heb mij, in de erfenis van lkol Jan van den Dool, de inhoud van de legger Stichting Vrienden van het Dienstvak LO&Sport eigen gemaakt. Daarnaast heb ik natuurlijk in de afgelopen tijd diverse gesprekken gevoerd met bestuursleden en mij op de hoogte laten brengen over het spreekwoordelijke ‘wel en wee’!

De Zandloper: net als klimactiviteiten niet meer weg te denken uit de LO&Sportorganisatie!

De stichting heeft ambitieuze doelstellingen. Zijn er doelstellingen bij, waarop je een accent zou willen leggen? Zijn er factoren die in jouw visie belangrijk zijn voor duurzaam succes van de stichting? 

Voor mij is de bindende factor van belang. De Stichting stelt zich onder andere ten doel de kennis & ervaring breed te delen en daarmee een inhoudelijke motor te zijn voor het Dienstvak LO&Sport. Voor mij staat bovenal dat we hetgeen ons bindt, in de gezamenlijkheid van het Dienstvak LO&Sport, blijvend benadrukken. Weet waar we vandaan komen, ken de ontstaansgeschiedenis van ons schitterende Dienstvak en durf trots te zijn!

In mijn speech tijdens het derde (!) lustrum van het Dienstvak LO&Sport heb ik dat geprobeerd duidelijk te maken. Trots zou het logische en directe gevolg moeten zijn voor de waardering die wij krijgen voor ons werk! Bescheidenheid is een deugd maar het ontkennen van die waardering is een zonde! Dus Durf trots te zijn!

De Stichting draagt daaraan bij, ademt dat uit, voor nu tot in de lengte der dagen……

Publicatiedatum: 04 oktober 2019