Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 

ALS LUCHTMACHTER BINNEN DE CLAS

Door Rob Direks 

Voordat ik naar de LO&SS kwam, zo’n 2,5 jaar geleden, kende ik nog niet zo veel sportcollega’s van andere krijgsmachtsonderdelen. Na een aantal opleidingen gevolgd en gedoceerd te hebben en na vele werkbezoekjes op alle kazernes – het was even wennen om niet basis te zeggen - denk ik wel dat ik de meeste al een of meerdere keren heb gezien en gesproken. Echter, voor degene die me niet kennen zal ik me even voorstellen.

Ik ben SMI Rob Direks en ben woonachtig in het noorden van Limburg vlakbij de LBK (Lgen Bestkazerne in de Vredepeel, red.), wat ook mijn nieuwe werkplek zal zijn per 1 november.
Verder ben ik (bijna 12,5 jaar) getrouwd met Femke en zijn we alweer ruim 23 jaar samen. Zeven jaar geleden hebben we ons zoontje Rui geadopteerd uit het verre China en is het een feest om hem om me heen te hebben en te zien opgroeien. Hij staat in de ochtend lachend op en gaat vrolijk weer naar bed.

Qua werk ben ik in augustus ’99 begonnen bij de Luchtmacht op de KMSL in Woensdrecht en heb ik na de AMO de VTO gedaan in Amersfoort. Volgens mij (en de Adjudanten Philip Steverink en Mark Reijers zijn het hier zeker mee eens); de beste lichting ooit! De VTO heb ik echter nooit gedaan met de gedachte dat ik vele jaren later aan die andere kant zou staan.
Na de VTO werd ik in mijn eerste functie geplaats bij de Tactische Helikopter Groep op de bakermat van de Klu; Vliegbasis Soesterberg. Hier heb ik een functie (met enkele verlengingen) van 7,5 jaar gedraaid. In die periode ben ik 6 maanden naar voormalig Joegoslavië geweest en daarnaast ben ik op uitzending geweest naar Afghanistan om daar politie officieren te trainen in Aanhouding en Zelfverdediging.

Rob met zijn vrouw Femke in een Mudrun

Toen ik i.v.m. bezuinigingen geen BOT-er kon worden, heb ik de overstap gemaakt naar Justitie. Ik heb 4 jaar als sportinstructeur in een gevangenis in Arnhem gewerkt en daarnaast als IBT-instructeur, als er calamiteiten waren binnen de gevangenis muren moesten wij er voor zorgen dat het opgelost werd. Ik heb alle opleidingen doorlopen: van teamlid naar commandant tot trainer. Hierin hebben we vele inzetten gehad en werd er vanwege de beperkte ruimte in een cel voornamelijk geacteerd in close combat maar ook werken met korte en lange wapenstok, schilden, pepperspray en alle controletechnieken die daar bij horen.

Na 4 jaar heb ik de overstap gemaakt naar een TBS kliniek, hier was ik voor de helft bewegingsagoog waarbij sport als middel werd gebruikt, voor de andere helft van mijn contract was ik sociotherapeut en stond ik als begeleider op de leefgroep. Een intense en heftige periode met wellicht de moeilijkste doelgroep die ik ooit heb meegemaakt, maar daardoor weer extra mooi en gaaf om mee te maken. Daar kon het op het ene moment rustig en kalm zijn en een seconde later stonden er ineens een paar patiënten je naar het leven met alles wat ze konden pakken; van opgerolde riemen, vorken, messen, glas tot sjoelbakken en stoelen aan toe. Een periode waar ik met een goed gevoel naar terug kijk.

Echter, toen defensie weer in beeld kwam had ik geen twijfel want wat is er mooier dan sportinstructeur zijn binnen defensie…..
Na een half jaar Vliegbasis Eindhoven werd het de Vlb Volkel waar ik zou landen, echt een super tijd gehad en veel kunnen betekenen voor het onderdeel waar het maar om 1 ding draait en dat is dat de F-16’s zo goed en vaak mogelijk vliegen. Hierin heb ik toen met een aantal collega’s een app kunnen ontwikkelen die specifiek voor al het vlieg varend personeel van de luchtmacht is. En dan voornamelijk gericht op lage rug en hoge nek belasting.

En toen kwam de LO&SS……..
Wat een stap was dat, van operationeel luchtmacht naar opleidingen CLAS.
Wat kwam er veel op me af in het begin, ik heb me veel moeten inlezen en heb mijn oren en ogen goed de kost gegeven. Nu, na 2,5 jaar, krijg ik wel eens te horen; man, je lult als een landmachter. Nou, ik zie dat dan maar als een compliment gezien het feit dat ik ook de missie en visie van de landmacht verkondig en de opleidingen hier ook voor geef. Het voordeel voor de CLSK vind ik dan weer dat als er blauwe collega’s aansluiten bij opleidingen en dat ik daar in ieder geval ook nog een blauw sausje over heen kan gieten. Al met al kijk ik dan ook met een erg goed gevoel terug naar de tijd dat ik op de LO&SS heb mogen werken. Wat een gave dingen hebben we gedaan…..We hebben een hoop nieuwe collega’s op mogen leiden en daarnaast de kennis van collega’s hopelijk naar een hoger plan mogen tillen.

Na 1 november ga ik al het gene wat ik geleerd heb toe passen op de LBK, want jullie zijn nog niet geheel van me af. Ik heb er erg veel zin in om daar eens flink aan de bak te gaan.

Nog even over mij als sporter;
Ik ben van huis uit een spelsporter maar vind alles eigenlijk wel leuk om te doen.
Van hardlopen, volleyballen, tennis tot wielrennen en met mijn vrouw samen hebben we al weer ongeveer 15 mud runs op onze naam staan.
Daarnaast begeleid ik een jongen met een verstandelijke beperking met wie ik een aantal triatlons heb gedaan. Hij doet het erg goed waardoor we komend jaar deel gaan nemen aan de Special Olympics.
Hij loopt bijvoorbeeld de 5 km binnen de 19 min dus voor deze oude man ook flink aanpoten.


Zoals zo velen ben ik begonnen met voetbal, dit tot 2 jaar senioren gedaan, echter vanwege diverse redenen heb ik toen de overstap gemaakt richting de zaal. Hierin begonnen in een vriendenteam maar er toch voor gekozen om te kijken hoe hoog ik zou kunnen eindigen. Uiteindelijk na een aantal promoties hebben we het geschopt tot eerste divisie niveau. De belasting was hierin op dat moment wel flink. Ik deed de trainers opleiding voor Futsallcoach, we trainden 2 keer per week + een wedstrijd en ik was trainer van de B-selectie en de A-jeugd. Ik ben daarna in het 2e gaan spelen en ben nog trainer geweest van het 1e wat toen nog eerste divisie speelde; echt een gave periode. Voor nu ben ik nog coach van de luchtmacht ploeg zaalvoetbal waarin ook de 7-7 half veld ploeg ook onder ons valt. We spelen buiten het NMK om ook nog elk jaar een internationaal meerdaags toernooi met onze ploeg. Het is een mooie aanvulling op ons werk om ook trainer van een wedstrijdploeg te zijn, vind ik.

De eerste 6 weken van de komende VTO, startende op 20 september zal ik nog werkzaam zijn in Amersfoort maar verder rest mij niks anders om iedereen alvast te danken voor de prachtige tijd binnen de LO&SS en wellicht tot in den landen ergens. 

Publicatiedatum: 19 juli 2021