Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 

LOGISTIEK JUBILEUM:
WIL FASEN (40 JAAR DEFENSIE)

Door Paul Lindeboom


Het voelt als een eeuw geleden dat er tijdens een van de reorganisaties bij elke LO&Sportgroep een logistiek medewerker aan het personeelsbestand werd toegevoegd, om te zorgen dat de sportinstructeur zich op de ‘core business’ kon toeleggen. In de afgelopen jaren is de logistiek medewerker dé stabiele factor gebleken in een organisatie waar personeelswisselingen aan de orde van de dag zijn. Een 40-jarig jubileum is dan een bijzondere happening die we aangrijpen om deze functionarissen in the spotlights te zetten die ze verdienen.

Iets meer dan 40 jaar geleden zijn jullie in dienst gekomen. Van welke lichting zijn jullie, in welke plaats ben je opgekomen, voor welke functie werd je opgeleid en in welke plaats/kazerne heb je daarna je dienstplicht vervuld?
“Ik ben van lichting 80-4, opgekomen in Haarlem voor de functie van Kpl Kok. Dienstplicht daarna vervuld op de RVS Kazerne in Oirschot.”

Wat is de mooiste herinnering aan je diensttijd?
Antw: Oefeningen in Duitsland met 13 TankBat. We waren altijd kwartier makers. Dan gingen we vrijdag al op oefening, bij aankomst opbouwen. Daarna weekendbreak. Dan was de afspraak: noodrantsoen voor de eerste 24 uur. Maar wij konden met wat kunst en vliegwerk spullen voor een rijsttafel regelen. Dan kookten we rijst, lieten we afkoelen op vrijdag. Rolden we in een zeil, legden we dan in ZAU en zaterdag opbakken. Met wat lekkere groente- en vleesgerechten. Satésaus en kroepoek met een banaan. Dat werd altijd zeer gewaardeerd door de manschappen. Natuurlijk hadden we dan de noodrantsoenen weer over als ruilmateriaal. Het zorgen en kameraadschap was altijd een leuke bijkomstigheid. Later op de kazerne herkenning en waardering door de collega’s.    
En het werken in keuken1, ik kwam uit de horeca, was een hele omschakeling. Later van dienstplichtig naar burger in de zelfde keuken gaf in eerste instantie ook wel wat problemen. Van opstandig militair naar leidinggevende van je collega’s. Die je dan gingen uitproberen. Alles is toch goed gekomen!”

Het voert te ver door om de hele 40-jarige carrière te belichten. Welke functie was in de afgelopen 40 jaar de mooiste (en waarom)?
“In eerste plaats kok in de OFF-MESS in verbant met vele diners en partijen. Het contact met de gasten. Nu vooral de Log werkzaamheden bij de sport!!!!!!!”

We mogen de sport niet missen in dit interview. Welke sport(en) heb je in je gehele leven beoefend? Wat was je persoonlijke hoogtepunt of waren de hoogtepunten of opmerkelijkste ervaringen? Hoe ziet de sportieve beleving er anno 2020 uit?
”Buurtvoetbal in het 3 de team. (Vermoedelijk een fenomeen in het zuiden van Nederland: elke buurt had meerdere teams en die speelden een onderlinge competitie. Was dus niet georganiseerd vanuit de bond en bestaat inmiddels niet meer. Red.) Ben scheidsrechter geworden omdat ik altijd veel praatte op het veld. De scheidsrechters konden niet altijd inschatten of het een geintje of serieus was, dan werd ik vaak van het veld gestuurd. Natuurlijk onterecht volgens mij. Na de wedstrijd overleg met scheids, die zei: ‘ga zelf dan eens scheidsrechteren!’ Zo gezegd, zo gedaan. Onder het motto ‘als je iets doet, doe het dan goed’ kwam ik zodoende bij de KNVB. Je werd altijd beoordeeld en bij goed functioneren kon je omhoog klimmen. Had meestal minder problemen dan mijn collega scheidsrechters. Gewoon doen, niet te veel en hard fluiten, goede afspraken vooraf en consequent handelen naar eer en geweten. En omdat je veel van de streken, gedrag en kennis had, werd ik een redelijke scheids.
Ook als clubscheidsrechter altijd eigen jeugd blijven fluiten. KNVB-scheidsrechter tot de A-top. Trainingen in Tilburg gehad van topscheidsrechters Ignace van Swieten en John Blankenstijn. Op de Coopertest liep ik 3500 meter. De trainingen waren altijd zwaar in het begin, veel lopen en oefeningen. Dan een stuk theorie. Veel overleg met collega scheidsrechters. Als laatst een onderlinge wedstrijd, dat ging altijd van dik hout. Moeilijkste was de wedstrijden onder de scheidsrechters, en dan moeten fluiten. Altijd gez………. Na afloop weer de beste vrienden. 


Geocachen. Dat doen we overal waar we heengaan, meerdere landen. Vaak stemmen we de vakantie af op plaatsen waar mooie caches liggen. Er zijn vele variaties in caches, oppikkers, multi (dan moet je meerdere punten aandoen, vaak ook dingen berekenen), mysterie (thuis eerst een oplossing uitvoeren en dan krijg je een aangepast coördinaat om in het veld te gaan zoeken), enz.”

Je bent nog (lang) niet met pensioen!! Maar zijn er al ideeën hoe je leven er over een paar jaar uit gaat zien als defensie verlaten moet worden?
“Hopelijk gezond blijven met mijn vrouw en gezin. Misschien opa???? En met de camper op pad. Een leuke vrijwilligersfunctie. Midden in de maatschappij.”

Publicatiedatum: 23 september 2020