Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 

DE ZWARE EN LANGE WEG NAAR LA REUNION 2018

Door Thomas Venema

Op het Franse eiland La Reunion, midden in de Indische Oceaan, begint op 8 november het Wereldkampioenschap ‘Adventure Racing’. Op intranet stond vrijdag een nieuwsbericht, met de aankondiging dat Thomas Venema, militair bij 11 Luchtmobiele Brigade, deel uitmaakt van een van de teams (die bestaan uit vier personen). Het oog van de redactie valt op de vraag hoe Thomas zich voorbereid op zo’n zware race: “training van de sportinstructeurs binnen de brigade maken je sterk, in de basis sterk genoeg. Een vriendschapsverzoek op Facebook en de daarop volgende sportieve chat – ik stoor Thomas tijdens het ochtendlummelen en het vacuüm verpakken van zijn wedstrijdvoeding - leiden tot onderstaande preview, waarin Thomas zich al snel bereid verklaard tot een wedstrijdverslag na afloop.

Navigatie-expert
Het WK Adventure Racing is een non-stop race waarbij deelnemers via Control Points (CP) en Transition Area’s (TA’s) verplaatsen. Een TA kan een deadline hebben die gehaald moet worden. “Zo’n etappe kan op de fiets zijn, te voet of op het water. Tijdens de etappes komen we Special Tasks (ST) tegen, zoals canyoning of speleologie. De doelstelling van het team is om alle CP’s, ST’s en deadlines te halen, en zo Full Course te finishen. Als we dit redden zijn we het eerste NLD team dat dit in het wereldkampioenschap red, maar moeilijk wordt het wel!”
Mijn race ervaring is nog niet zo groot, ik ben na een race in Polen gevraagd om met het ARWC mee te draaien op basis van navigatie en routekeuzes die ik maakte.


Thomas is in zijn gemixte team de enige militair en heeft zoals je in de vorige alinea kunt lezen als sterke kant navigeren. Een belangrijke vaardigheid want de 8-daagse race is een kaart-kompas van ongeveer 450 kilometer dwars door jungle en vulkanisch gebied. “De eerste 48 uur slapen we sowieso niet en proberen we meters te maken. Tijdens een adventure race kom je diverse onderdelen tegen. Waaronder kilometers trailrunnen, kajakken, mountainbiken, packraften en klimmen. Je moet dus zeer veelzijdig zijn en extreem taai.

Ik gebruik zelf veel principes vanuit Adventure Racing in navigatie-oefeningen en tactische oefening om verkenners tot op het laatste niveau bewust te maken van tijd, planning en besluitvorming. Ik leg de link met het werk als militair ook graag. Inderdaad ligt de sportieve basis bij jullie, die link is ook niet te onderschatten; alleen duurvermogen is niet in te passen.

Duurvermogen uitbreiden
In  de afgelopen twee jaar ben ik vrij strikt gaan trainen met hartslagmeter in de hartslagzones zoals Karvonen ze heeft ingedeeld. Binnen gevechtseenheden is het hardlopen, al dan niet onder leiding van de LO&S instructeurs, toch een soort uitlaatklep. In deze uitlaatklep merkte ik dat als we het bos ingestuurd werden om een rondje te rennen “op intensiteit 2”, we toch met een tempo van 4:30 minuten op de kilometer onszelf aan het opjagen waren, maar conditioneel verbeterde ik er maar langzaam van. De systematiek van het hardlopen op hartslag zones, met een schema waarbij de week bestond uit één interval, één lange langzame duurloop, en minimaal één tempoloop -of meer- begon erg te wennen en bracht steeds duidelijker gedefinieerde resultaten in mijn duurvermogen. Eigenlijk als ik erover nadenk, doordat ik die verbetering begon te voelen, werd ook mijn fascinatie voor lange afstanden afleggen gewekt. Niet alleen te voet, maar doordat ik wat mensen in de AR-wereld leerde kennen, ook op de fiets en eventueel op het water. Ik ben iemand die alles leuk vind, zolang ik maar van A naar B naar C naar D ga. Steeds hetzelfde rondje om de kerk word ik doodongelukkig van. Combineer dat met een liefde voor kaart en kompas, en de link naar AR  is gelegd.


Eenheidssport
en vrije momenten
Gaandeweg ik begon met deelnemen aan kortere en langere races, merkte ik dat de basis die gelegd wordt met eenheidssport binnen een verkenningseskadron erg goed is. De regelmatig terugkerende kracht/uithoudingsvermogen-circuits en groene sporten maken je lijf in de basis gewoon echt sterk. Van daar uit ben ik dus de ritmiek van eenheidsport gaan combineren met het uitbouwen van duurvermogen en het verbeteren van technische vaardigheden. Het rondje hardlopen met de eenheid werd een tempoloop als ik het weekend rustig aan had gedaan, of een herstelloop. Die vrije momenten ben ik op hartslagzone blijven indelen. De sportmomenten in het kader van kracht of groen bleef ik ook op hartslag registreren om te kijken welke trainingspiek ik doormaakte, en hoe ik mijn vaardigheidstraining in die week in zou kleden. Als ik moest differentiëren door het even wat rustiger aan te doen, gaf ik dat aan bij de sportinstructeur. Die ruimte kreeg ik altijd. De vaardigheidstraining kon van alles zijn: sportklimmen, zwemmen, technische routes fietsen of oriënteren, als de nadruk maar lag op het technisch verbeteren van een discipline. Verplaatsen op het water middels kajak bleef een beetje achter, maar toch probeerde ik ook daar voldoende aandacht aan te besteden.

Yoga en voeding
Een eyeopener voor mij was yoga. Ik kreeg de tip het op de kazerne aangeboden yoga-moment mee te pakken en te kijken wat dit zou doen. Verbazingwekkend wat dat moment voor me betekende in mobiliteit en herstel. Steeds vaker zie je elementen daarvan terugkomen in de reguliere sportlessen en ik kan dat alleen maar toejuichen.


De rest van de trainingsprikkels waren echt gericht op het uitbreiden van duurvermogen. In tijd gezien denk ik dat ik ongeveer 70% van mijn totale trainingstijd doorbracht met lange routes op de mountainbike, of lange, laag intensieve duurlopen. Ik zorgde ervoor dat ik er veel bij bleef eten, ook in de beweging. Dat je lijf er aan went om op een laag pitje vet te verbranden is stap één, stap twee is dat je die energiebalans ook tijdens het bewegen kan blijven aanvullen, daar moet je gewoon echt aan wennen. Levendig kan ik me voor de geest halen dat bij een lange race in de Harz ik in de eerste nacht veel problemen had met eten, smaak verandert toch onder belasting. De lange duurtrainingen gebruikte ik dus ook om te ontdekken wat wel of niet bij me paste qua voeding.

Wedstrijdverslag
Er is al een plan om namens ons team een raceverslag te schrijven. Dit vanuit een team perspectief; We hebben door blessureleed een Zuid-Afrikaanse dame in het team en hebben nog niet eerder in deze samenstelling geracet. Daarop als aanvulling kan ik een eigen verslag schrijven waarin ik mijn persoonlijke voorbereiding en beleving verwoord. Tijd is wel een issue, ik vlieg van La Réunion door naar de oefening American Falcon in Fort Hood. Maar er is vast wel een dood moment om wat op te stellen.

Nu al meer over deze wedstrijd bekijken, klik op de bovenstaande foto voor zowel info als machtig mooie action promo op Youtube.

Publicatiedatum: 29 oktober 2018