Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 


VIKINGEN UIT 'T HARDE

Door: Ferry van der Bend

Het was eind December 2015 of begin januari 2016 dat sgt1 Mark Ekkel op de LO/Sportgroep LTK aan het leuren was voor liefhebbers die mee wilden doen aan een “wedstrijdje” ergens bij Amsterdam. Er waren een paar aanwezigen die op keken, maar gauw weer naar het beeldscherm draaiden, of “les” moesten geven. Toch bleken er naast Mark twee personen te zijn die er ook wel oren naar hadden.

Het ging hier om een obstacle run van de firma Strong Viking. Na wat google werk zagen we dat er gekozen kon worden uit diverse afstanden: de 19 km, 13 km, 7 km, 3 km of ….
Mocht je een échte uitdaging willen dan kon je kiezen voor de ultieme “IRON VIKING 42 km The Hills Edition” , aldus zo stond beschreven in de digitale folder van de Strong Viking. The Toughest Obstacle Run Challenge.
42 km, 100+ obstacles (een vreselijk smerig gelletje na 26 km rekenen we ook mee) , 2600 hoogte meters (incl. dalen) en de datum was 21 mei 2016.
De laatste werd het…Mark en ik vonden dat wel een mooie uitdaging!! (Onze Cdt Elnt Eric Noorlander was de tweede geïnteresseerde, hij heeft de 19 km run gelopen met zijn broertje.) Ons doel was uitlopen van de run waarbij de tijd ondergeschikt was. En zo geschiedde….

Op de (trainings)weg er naar toe waren we er wel over eens dat we meters moesten gaan maken. De ASICS app werd gedownload voor een beetje achtervang. Het trainen kon beginnen.
Om vele kilometers te gaan maken kwamen we er al snel achter dat we het eigenlijk een beetje te druk hebben. Beide een druk gezinsleven met jonge kinderen, actieve baan, beetje voetballen bij de vereniging, verbouwingen/ klussen aan huis, tuin, etc… waarschijnlijk heel herkenbaar voor velen. Kortom, de factor tijd was best een sta in de weg.

Gelukkig beschikken we beiden over een aardige basisinhoud, waar we toch veel mee kunnen compenseren, het lopen gaat ons vrij makkelijk af en we zijn als LO/Sportinstructeurs toch best vaardig om hindernissen te nemen.

De basis lag er dan uiteindelijk ook al. Dan maar kijken of we met de lessen het een en ander konden regelen zodat we in ieder geval wat langer in dezelfde energiesystemen gingen zitten.
Om een aantal voorbeelden te geven: stond er een run-bike-run gepland, dan liepen we deze hele afstand met de club mee. Of een duurloopje met de club, daarna de les afsluiten en verder gaan met je eigen loopje of gevolgd door een ATB les mits dit weer gepland stond. Zo kwam het best wel eens voor dat je zo’n 4 uur achtereen in dezelfde energiesystemen kon acteren.
Ook de hiba blijkt dan na een loopje of fietstocht toch wel een prima extraatje. Om toch enigszins wat te kunnen wennen aan diverse hoogtes hebben we in ’t Harde geluk met een of andere rare Knobbel en heeft mijn prive-bootcamp groepje ook behoorlijke bielzen (zoals Mark zegt) gekregen. Al met al beiden best nog wat kunnen bewegen.


En toen was het 2 weken voor de Run

Of het een vorm van “stress”, “angst”, leeftijd of een andere kont smoes…(maak er van wat je zelf wilt): we kregen beiden wat pijntjes. Mark de schouder, ik een scheurtje in de lies, stramme rug, gevoelige hakken, etc. Trainen voor de Viking Run en voetballen is ook geen goede combinatie.

Voor ons was het zorgen dat we deze 2 weken max gingen herstellen. Nu kan ik zeggen dat dat prima gelukt is.

Dan de dag van de run
File om te kunnen parkeren. Gelukkig op tijd vertrokken, want het was toch 2 uur rijden.
Lange wacht”rijen” om je startnummer te kunnen bemachtigen. Sommigen moesten al starten, maar stonden nog in de rij. Chaos!!! of zijn wij sportinstructeurs te kritisch en hoort dit erbij?

 
Verder mooie spectaculaire hindernissen, waaronder 3x de indoorskihal in waar je van 20/25 graden naar -5 gaat en hindernissen aantreft, modder, water, klimmen en klauteren en vele andere gekkigheden zijn we ook tegen gekomen in de run. Verder een fijne sfeer in de run zelf - je voelt je bijna god, zo wordt je als bijna IRON Viking tijdens het lopen benaderd -, veel publiek aan de kant en goede verzorgingsposten. (De komende 4 jaar hoef ik overigens geen banaan en ontbijtkoek meer.) Met al deze gegevens kunnen we de organisatie wel weer een ruime voldoende geven.

Na goed 6 uur te hebben gelopen, 43 km afgelegd te hebben, 4000 calorieën te hebben verbrand en 1775m gestegen en 1200m gedaald te hebben, kijken we met een goed gevoel terug op een erg enerverende uitdagende run. Best een aanrader voor als je van uitdagingen houdt.

Op wat stramme knieën na en lichte stijfheid in de spieren zijn we er toch aardig goed vanaf gekomen in de dag(en) erna.