Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 


ULTRA STOERE ROOSIEN

Door: Ilona Roosien

De Ultra Survivalrun (USR) is een survivalrace van 3 dagen, waarin survival-clubteams tegen elkaar strijden. De USR bestaat uit 10 etappes waarin een route afgelegd moet worden van Leeuwarden naar Beltrum. Elke etappe duurt ongeveer 2,5 uur en zal gelijk staan aan een “normale” survivalrun BSC/TUC conform Survivalbond Nederland.


Elk deelnemend team bestaat uit 7 atleten (5 mannen en 2 vrouwen) en 2 à 3 personen ter ondersteuning. Tijdens elke etappe moeten er 4 atleten, waarvan minimaal 1 dame, actief zijn.  De obstakels/ hindernissen zijn opgebouwd uit netten, touwen en balken en de rest van het parcours zal hardlopend, fietsend, steppend en zwemmend afgelegd moeten worden. Bij het verkeerd nemen, of het niet nemen van een hindernis, zal er een bandje ingeleverd moeten worden, wat per deelnemer een straftijd van 2 uur zal opleveren.

Voorbereiding
Normaal loop ik survivalruns van ongeveer 7,5 km (BSC), en dan neem ik daarna een paar dagen herstel. De USR vraagt de dubbele afstand, met soms een hersteltijd van slechts 1 uur. En je loopt in teamverband wat binnen de survivalsport toch wel een aparte draai aan de wedstrijd geeft, aangezien je in een normale run op jezelf aangewezen bent. Om deze reden zijn we sowieso in teamverband gaan trainen en hebben we ons met name gericht op combinatiehindernissen om meer in de duurkracht te gaan zitten. Ook hebben we ontzettend veel km’s gemaakt in de duursport, variërend van hardlopen, fietsen en zwemmen. Met betrekking tot bijvoorbeeld het hardlopen ben ik in het trainingsschema uitgegaan van een halve marathon. Dit loop je niet in een etappe, maar om dat je geen hersteltijd hebt zit je wel goed met je duur. In de voorbereidingen ben ik mijn teamgenoten al veel beter gaan leren kennen en je neemt elkaar echt heerlijk mee in de drive om te trainen en te presteren. 


Ervaring tijdens de USR

Ik heb de USR ervaren als 1 grote uitdaging. Zo zaten er verschillende hindernissen in welke ik waarschijnlijk nooit meer zal vergeten. Op het survivalterrein in Kootsterstille hebben we een net van ongeveer 40 meter in apenhang moeten doen, gevolgd door een apenhang in een gewone lijn van ongeveer 30 meter met een uit de kluit gewassen 4x4 autoband. Slopend!!

Verder zat er bijvoorbeeld een combinatiehindernis in van 5 hufters achter elkaar. De hufter (heet niet voor niks zo) moet je zien als een swing-over met daartussen een heeele slappe apenhang gevolgd door een swing-over, etc. etc. En dat x5. Hetgeen wat deze hindernissen extra zwaar maakt is dat je continue bezig bent. De etappes zijn lang en je lichaam herstelt niet goed genoeg om weer aan een volgende etappe te beginnen. Extra uitdaging dus en extra gaaf!!

Verder kom je elke avond pas rond 00:00 binnen en moet je je slaapplaats gaan installeren. En dan hopen dat je oordoppen je beschermen tegen alle ronkgeluiden van de andere deelnemers!! Met andere woorden: je slaapt niet heel erg veel. Want de volgende ochtend mogen alle teamcaptains zich om 05:30 melden bij de wedstrijdorganisatie voor de briefing van de volgende etappe, waarna de eerste start van de dag om 06:00 alweer aanbreekt.

Op dag 3 heb ik de laatste twee etappes gelopen; Etappe 9 'Rondje Neede' van 13km, gevolgd door 1,5 uur rust en hierna etappe 10: Beltrum 15km. Bij elkaar dus een survivalrun van 28km, incl. de hindernissen van ons survivalparadijs Beltrum... Ja, ik geef toe, daar heb ik het echt extreem zwaar gehad. Nog niet eens dat mijn armen leeg waren, maar puur dat mijn lichaam gewoon helemaal leeg was. Energielevel -10 ongeveer! Zeker op de eindhindernis in Beltrum, waar ik op zeker mijn bandje niet zou gaan inleveren, heb ik ontzettend veel aan mijn team gehad! Door veel samenwerken hebben we allemaal ons bandje kunnen behouden en voor de laatste keer de bel kunnen laten rinkelen. Wat een ontzettend gaaf gevoel was dat!! Machtig en onvergetelijk!

De redactie vroeg mij ook wat de lastigste hindernis was? Ik denk toch dat ik dat zelf ben geweest! Raar antwoord misschien, maar het is net hoe je eigen gedachte staan! Wanneer je in een positieve flow zit, ga je eigenlijk heel fijn door een etappe heen en ben je meer gericht om anderen in je team te steunen die het op dat moment zwaar hebben. Bij sommige hindernissen heb ik mijn eigen hindernis gecreëerd omdat ik bij voorbaat dacht dat ik deze misschien wat lastiger zou halen. Dan lukt een hindernis soms niet, terwijl ik hem met andere gedachten misschien wel in 1x zou halen. Dus de tip; blijf positieve gedachten houden! 


Nu ik deze ervaring achter de rug heb, riekt het alleen maar naar meer! Wat een fantastisch evenement met een ontzettend gave sfeer!!

Naschrift redactie: wil je meer weten over deze 3-daagse survival? Klik dan hier.